العلامة المجلسي

183

عين الحيات ( فارسى )

دهم از همه دشوارتر است كه هركه را ببيند گويد كه از من بهتر و پرهيزكارتر است . و به درستى كه مردم بر دو قسمند : شخصى هست كه از او بهتر و پرهيزكارتر است ، و شخصى كه از او بدتر و پست‌تر است ، پس چون مىبيند آن شخص را كه از او بهتر است ، نزد او تواضع و فروتنى مىكند ، و سعى مىكند كه در خوبى به او ملحق گردد ، و چون مىبيند آن شخص را كه از او پست‌تر است ، مىگويد شايد بدى اين مرد ظاهر باشد و نيكيش پنهان باشد ، پس چون چنين كند بلند مرتبه مىشود ، و بزرگ اهل زمانش مىشود « 1 » . و از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله روزى ملاقات نمودند حارثة بن نعمان انصارى را ، و فرمودند : بر چه حال صبح كرده‌اى ؟ حارثه گفت : صبح كردم يا رسول اللّه با ايمان محقّق و ثابت ، حضرت فرمود : هر چيزى را حقيقتى و دليلى است ، حقيقت ايمان تو چيست ؟ گفت : دلم از دنيا افسرده شده است ، و به دنيا رغبت ندارم ، ايمانم باعث بيدارى شبهاى من به عبادت و روزهاى من به روزه و تشنگى شده ، و گويا عرش پروردگار خود را مىبينم كه براى حساب نصب كرده‌اند ، و گويا اهل بهشت را مىبينم كه به زيارت يكديگر مىروند ، و گويا اهل جهنّم را مىبينم كه در جهنّم معذبند ، فرمود : توئى مؤمنى كه خدا دلت را به ايمان منوّر ساخته است ، بر اين حال ثابت باش خدا تو را ثابت بدارد ، حارثه گفت : بر نفس خود از هيچ‌چيز آن‌قدر انديشه ندارم كه باعث هلاك من گردد مگر از چشم خود ، حضرت از براى او دعا فرمود بينائى چشمش بر طرف شد « 2 » . و از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام منقول است كه : حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله در بعضى

--> ( 1 ) بحار الانوار 67 / 296 - 297 ح 21 . ( 2 ) بحار الانوار 67 / 299 - 300 ح 25 .